Λουί Λασενάλ

Λουί Λασενάλ – Louis Lachenal
Προσωπικές πληροφορίες
Όνομα Λουί Λασενάλ
Εθνικότητα Γάλλος
Γέννηση 17 Ιουλίου 1921
Ανεσί, Άνω Σαβοΐα
Θάνατος 25 Νοεμβρίου 1955 (34 ετών)
Σαμονί
Επάγγελμα Οδηγός βουνού, ορειβάτης
Ορειβατική σταδιοδρομία
Πρώτες ανάβασεις Αναπούρνα με τον Μορίς Ερζόγκ, 3 Ιουνίου 1950
Ενημέρωση 23 Οκτώβριος 2014.

Ο Λουί Λασενάλ (17 Ιουλίου 1921 – 25 Νοεμβρίου 1955), ήταν Γάλλος ορειβάτης.

Βίος

Ο Λασενάλ γεννήθηκε στο Ανεσί, της Άνω Σαβοΐας, και ήταν ο ένας από τους δύο πρώτους ορειβάτες που ανέβηκαν σε κορυφή μεγαλύτερη των 8.000 μέτρων. Πριν από αυτή την ανάβαση είχε κάνει τη δεύτερη ανάβαση της βόρειας Όψης του Άιγκερ το 1947, με τον Λιονέλ Τερέ. Στις 12 Νοεμβρίου του 1941 παντρεύτηκε την Αντέλ Ριβιέ με την οποία έκανε δύο παιδιά.

Πέθανε πέφτοντας από κρεβάς που υποχώρησε κάνοντας σκι στην κοιλάδα Μπλανς στο Σαμονί[1]. To όρος Πουάν Λασενάλ στο μασίφ του Μον Μπλαν πήρε το όνομά του[2].

Ορειβασία

Ο Λασενάλ έκανε τις πρώτες αναβάσεις του στα βράχια του Μπικλόπ το 1934. Από νεαρή ηλικία, ο ίδιος προτιμούσε τον κόσμο της περιπέτειας με τους ριψοκίνδυνους φίλους του. Όντας μέλος της Cub Scout Association, αποκάλυψε την επινοητικότητα και τις δεξιότητες του στην αναρρίχηση. Έτσι, στην ηλικία των 13, η κλίση αυτή εκδηλώθηκε σε αναρριχήσεις στα μασίφ του Ανεσί.

Το 1941 έγινε μέλος της οργάνωσης Νεολαία και Βουνό. Το 1942 έγινε οδηγός της Γαλλικής Αλπικής Λέσχης στην οποία ανήκε από το 1937. Τον Ιούνιο-Ιούλιο, συμμετείχε σε ένα ορειβατικό σχολείο, κατά τη διάρκεια διακοπών στο Σαμονί, όπου συνάντησε για πρώτη φορά τον Λιονέλ Τερέ. Λίγους μήνες αργότερα, γνώρισε κατά τύχη τον Γκαστόν Ρεμπουφά, ενώ την 1η Οκτωβρίου του ίδιου έτους έγινε εκπαιδευτής ορειβασίας και αλπικού σκι στο Les Contamines.

To 1945 έκανε τις πρώτες αναβάσεις του με τον Λιονέλ Τερέ σχοινοσύντροφο τη βόρεια πλευρά της Ντρουάτ και την ανατολική όψη του Μουάν. Ακολούθησε -μεταξύ άλλων και πάντα με τη συντροφιά του Λιονέλ Τερέ- η τέταρτη ανάβαση στο Σπηρούνι Γουόκερ το 1946 και η δεύτερη ανάβαση της βόρειας όψης του Άιγκερ[3].

Το 1948, εντάχθηκε συνεταιρισμό οδηγών του Σαμονί. Το 1949, ακολούθησε με αναβάσεις. Συγκεκριμένα, άρχισε να σκαρφαλώνει σε μία μέρα τρεις δύσκολες διαδρομές όπως για παράδειγμα η ανατολική Κόψη του Κροκοντίλ, η ανατολική Όψη του Καιμάν και η διαδρομή Ριάν ο Πλαν)[4].

Στις 3 Ιουνίου 1950, μαζί με τον Μορίς Ερζόγκ, ανέβηκε στην κορυφή του Αναπούρνα στο Νεπάλ σε ύψος 8.091 μ (26,545 ft). Ο Λασενάλ, αν και βρέθηκε στην κορυφή του Αναπούρνα στην ίδια αποστολή με τον Ερζόγκ ήταν λιγότερο γνωστός στο παγκόσμιο κοινό -εκτός από τους στενούς κύκλους των Άλπεων όπου θεωρείτο θρύλος της ορειβασίας. Το όνομά του αποκαταστάθηκε με τη δημοσίευση ενός νέου βιβλίου που άλλαξε τις απόψεις του κοινού για τα δεδομένα της πρώτης γαλλικής ανάβασης στο Αναπούρνα. Το βιβλίο ονομαζόταν Carnets du Vertige και δημοσιεύτηκε μεταθανάτιαμε το όνομα του Λασενάλ το 1956[5]

Η απαγόρευση δημοσιεύσεων για το Αναπούρνα

Προκειμένου να διατηρήσει το μύθο του μεγαλύτερου ορειβατικού επιτεύγματος της Γαλλίας και ίσως τη δική του φήμη, Ο Μορίς Ερζόγκ κατέστειλε όλες τις ανταγωνιστικές αφηγήσεις για την ανάβαση στο Αναπούρνα επί 50 σχεδόν χρόνια. Το πρόβλημα ξεκίνησε πριν η αποστολή αναχωρήσει από το Παρίσι. Όταν οι ορειβάτες ήταν έτοιμοι να επιβιβαστούν στο αεροπλάνο ο Ερζόγκ, αρχηχός της αποτολής, εξέπληξε τους σύντροφούς του με σύμβαση που απαγόρευε οποιαδήποτε δημοσίευση για την ανάβαση επί πέντε χρόνια. Με αυτόν τον τρόπο ο Εργκόζ εκβίασε το δικαίωμα να έχει ο ίδιος τον πρώτο λόγο για το Αναπούρνα αρνούμενος το έργο των συντρόφων του.

Ο Ερζόγκ ήταν πετυχημένος παρισινός επιχειρηματίας, αλλά οι τρεις κύριοι οδηγοί του Σαμονί ο Λουί Λασενάλ, ο Λιονέλ Τερέ και ο Γκαστόν Ρεμπουφά θυσίαζαν το προσοδοφόρο καλοκαίρι τους για την απλήρωτη περιπέτεια στο Αναπούρνα. Παρόλο που το κοινό του Ερζόγκ διάβαζε αργότερα ότι οι ορειβάτες παρακινούνταν από ένα μεγάλο ιδανικό, οι σύντροφοί του έτριζαν σιωπηλά δόντια τους[6].

Παραπομπές

  1. Mountain Claims a Famous Climber. Life Magazine. December 19, 1955. Ανακτήθηκε στις 2010-08-04. «His son, still living in the home is father mate in Chamonix, is a passionate defender of his father in the face of Maurice Hezog’s personal accounts of their climb and success. He calls into account, who took the photo of Herzog at the summit? He has a daughter, Beatrice, who is equally proud of her grandfather, and who is a naturopath who recalls the worship in which her grandfather was held.».
  2. http://www.summitpost.org/pointe-lachenal/153066
  3. Carnets du vertige, éd. Guérin 1996, p. 175
  4. Carnets du vertige, éd. Guérin 1996, p. 175
  5. Harper, Sue (1999). «Other Annapurnas». The Alpine Journal: 170-174.
  6. Barcott, Bruce. «No Room at the Top». The New York Times on the Web. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2014.

Σχετική βιβλιογραφία

  • Carnets du vertige, εκδόθηκε αρχικά το 1956 χωρίς όμως τις σημειώσεις του Λασενάλ για τον Μορίς Ερζόγκ.
  • Roberts, David (2000) Annapurna une affaire de cordée, Chamonix: éditions Guérin, ISBN 2-911-755-22-7.
  • Terray, Lionel (1961) Les Conquérants de l’inutile, Paris: Gallimard.
  • Mestre, Michel 1996. Histoire de l’alpinisme : Les Alpes, Édisud.
  • Rébuffat, Gaston 1994. La Montagne est mon domaine, Hoëbeke.
  • Ballu, Yves 1984. Les Alpinistes, Arthaud.
  • Lucien Devies, 2004. La Montagne pour vocation, L’Harmattan.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s