Απκάλλου

Η πολύ καλά τεκμηριωμένη πνευματική παράδοση της αρχαίας Μεσοποταμίας αποδίδει θεϊκή καταγωγή σε όλες τις ιερατικές επιστήμες της προκατακλυσμιαίας εποχής. Η περίοδος πριν από τον κατακλυσμό επέχει θέση αποκάλυψης στη μυθολογία της Μεσοποταμίας και είναι στην πραγματικότητα η βάση για τον καθορισμό όλης της μεταγενέστερης γνώσης.

Ο Τύμβος της Εριντού, από όπου προήλθαν οι Απκάλλου

Οι πανάρχαιοι σοφοί ήταν πολιτισμικοί-ήρωες, που έφεραν τις τέχνες του πολιτισμού στη γη. Μετά από αυτή την περίοδο τίποτα νέο δεν εφευρίσκεται, εκτυλίσσεται απλώς και διαβιβάζεται η αρχική αποκάλυψη[1]. Ο Όαννες και οι άλλοι σοφοί που ακολουθούν, γνωστοί και ως Παρατηρητές, διδάσκουν τα θεμέλια του πολιτισμού στην προκατακλυσμιαία ανθρωπότητα, όπως αφηγείται ο Βηρωσσός.

Bηρωσσός, Απ. 1: «Κατά το πρώτο έτος ένα πλάσμα που ονομάζεται Όαννες, εμφανίστηκε από τη Θάλασσα της Ερυθραίας σε ένα τόπο δίπλα στην Βαβυλωνία. Ολόκληρο το σώμα του ήταν ιχθυόμορφο, αλλά ένα ανθρώπινο κεφάλι είχε σχηματιστεί κάτω από την κεφαλή του ψαριού, όπως και ανθρώπινα πόδια, που ξεπηδούσαν από την ουρά του ψαριού. Είχε επίσης ανθρώπινη φωνή. Η εικόνα του σώζεται μέχρι σήμερα. Η οντότητα περνούσε τις ημέρες της με τους ανθρώπους, αλλά δεν έτρωγε τροφή. Δίδαξε στους ανθρώπους τη γνώση των γραμμάτων και των επιστημών και όλων των τεχνών. Τους δίδαξε πώς να χτίζουν πόλεις, πώς να δημιουργούν ναούς, πώς να θεσπίζουν νόμους και να μετρούν τη γη. Αποκάλυψε, επίσης, τους σπόρους και τη συλλογή των καρπών, και γενικά έδωσε στους ανθρώπους κάθε τι που συνδέεται με την πολιτισμένη ζωή. Από εκείνη τη στιγμή που η οντότητα αποκάλυψε τη γνώση, τίποτα περισσότερο δεν έχει ανακαλυφθεί. Όταν έδυε ο ήλιος η οντότητα Όαννες βουτούσε στη θάλασσα και περνούσε τις νύχτες του στα βαθιά, γιατί ήταν αμφίβιος. Αργότερα, εμφανίστηκαν και άλλα πλάσματα. Όλοι μαζί εξηγούσαν με λεπτομέρειες αυτά τα πράγματα, για τα οποία μίλησε συνοπτικά ο Όαννες»[2].